HomeBlog

การนับระยะเวลาเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน แม้ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 125 จะบัญญัติให้นำคดี ไปสู่ศาลได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ทราบคำสั่ง เป็นเพียงการกำหนดระยะเวลาใช้สิทธิว่า สั้นยาวเพียงใด ไม่ใช่บทบัญญัติให้นับระยะเวลาใช้สิทธิว่าเริ่มหรือสิ้นสุดเมื่อใด จึงต้องนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/3 มาใช้ประกองการนับระยะเวลานาคดีมาสู่ศาล ดังนั้น เมื่อโจทก์ทราบคำสั่งวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2549 กํารนับระยะเวลาจึงไม่นับวันแรกคือวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2548 แต่เริ่มนับวันแรกในวันถัดไปคือวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2549 เป็นต้นไป และจะครบสามสิบวันในวันที่ 29 มีนาคม 2549 การที่โจทก์นาคดีไปสู่ศาลในวันที่ 29 มีนาคม 2549 ซึ่งเป็นวันสุดท้าย จึงเป็นการนำคดีมาสู่ศาลภายในกพหนดระยะเวลาสามสิบวันนับแต่วันที่รับทราบคำสั่ง คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานจึงยังไม่ถึงที่สุด คําพิพากษาศาลฎีกาที่ 8920/2560

ลูกจ้างทำให้นายจ้างเกิดความเสียหาย แต่ไม่ได้จงใจ นายจ้างเลิกจ้าง ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้าง   การเลิกจ้างลูกจ้างกรณีจงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย มาตรา 119 (2) ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยนั้น คือการที่ลูกจ้างตั้งใจหรือมีเจตนากระทำการโดยรู้ว่าการกระทำของตนจะก่อให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้างเท่านั้น มิได้มุ่งเน้นที่ความเสียหายว่าได้เกิดขึ้นจริงหรือไม่ ลูกจ้างต้องรู้สำนึกและคาดหมายถึงผลของการกระทำของตนกับพวกได้อย่างชัดเจนอยู่แล้วว่าจะส่งผลกระทบกระเทือนต่อกิจการของจำเลยและทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย   ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ 2563/2565 โจทก์จ้างจำเลยร่วมเป็นลูกจ้างตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบำรุงดูแลรักษาสนาม จำเลยร่วมปฏิบัติหน้าที่บกพร่องโดยเป็นผู้บังคับบัญชาแต่ไม่สามารถควบคุมดูแลการทำงานของผู้ใต้บังคับบัญชาของตนได้อย่างทั่วถึงจึงเป็นกรณีที่โจทก์มิได้ปฏิบัติหน้าที่ให้ครบถ้วนตามหน้าที่ทำให้เครื่องจักรไม่สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพตามอายุการใช้งานปกติของคุณภาพเครื่องจักร อันเป็นการทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริตตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 แต่การกระทำของจำเลยร่วมเกิดความเสียหายต่อเครื่องจักร ซึ่งมีเพียงน้ำมันเครื่องแห้งทำให้อ่างน้ำมันแตก โจทก์จึงต้องสั่งซื้อมาซ่อมเท่านั้น กรณีจึงยังไม่พอที่จะถือว่าทำให้โจทก์เสียหายร้ายแรงที่จะเข้าข้อยกเว้นไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119 การกระทำของลูกจ้างเพียงแต่บกพร่องต่อหน้าที่ไม่ควบคุมดูแลผู้ใต้บังคับบัญชาให้ทำงานมีประสิทธิภาพ เป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานไม่ถึงขั้นกรณีที่ร้ายแรง ส่วนที่ลูกจ้างสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาแจ้งเท็จต่อผู้บริหารว่าได้ดำเนินการควบคุมและตรวจตราเครื่องจักรเป็นอย่างดีแล้วทุกวัน ก็เป็นส่วนหนึ่งของการบกพร่องต่อหน้าที่ ยังไม่ถือว่าตั้งใจให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้าง จึงไม่เป็นการจงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย นายจ้างเลิกจ้างจึงต้องจ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้าง   จากข้อเท็จจริงและตัวอย่างคำพิพากษาเป็นการตัดสินใจเลิกจ้างของนายจ้าง เนื่องจากการบกพร่องต่อหน้าที่ นายจ้างควรกระทำตามขั้นตอน ต้องมีการสอบสวน การลงโทษให้เป็นไปตามระเบียบข้อบังคับด้วยนะคะ  

ลูกจ้างยินยอมลาออกและรับเงินตามที่นายจ้างเสนอ พร้อมเซนสละสิทธิฟ้อง”เรียกร้องไม่ได้แล้ว” ในคดีหนึ่ง นายจ้างเรียกลูกจ้างมาคุย ว่าเราไปกันต่อไม่ได้ ให้ลาออกไปลูกจ้างตกลงลาออก *โดยแลกกับการรับเงินช่วยเหลือตามที่นายจ้างเสนอ * และ พร้อมทําข้อตกลงสละสิทธิเรียกร้อง ต่อมาพึ่งมาทราบว่าการลาออก โดยไม่เต็มใจ ก็เข้าข่ายเลิกจ้าง กรณีแบบนี้ลูกจ้างจะฟ้องร้องเรียกค่าชดเชยและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมอีกได้หรือไม่ มาพิจารณาอย่างเป็นกลาง… การที่นายจ้างเสนอลูกจ้างตกลงรับเงินและเซนเอกสารสละสิทธิ์ ข้อตกลงดังกล่าวก็มีลักษณะเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความ แม้จะทําสัญญาในขณะที่ยังเป็นลูกจ้าง แต่ลูกจ้างก็มีอิสระที่จะตัดสินใจได้ว่าจะรับเงินช่วยเหลือหรือไม่ยอมรับและให้นายจ้างเลิกจ้าง แล้วไปใช้สิทธิเรียกร้องตามต้องการ ข้อตกลงดังกล่าวจึงมีผลผูกพัน ลูกจ้างไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินใดๆ จากนายจ้างอีก คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชำนัญพิเศษเลขที่ 1742/2562

สัญญามีกำหนดเวลา หากนายจ้างเลิกจ้างถือเป็นการผิดสัญญาจ้าง นายอาจต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ลูกจ้าง ส่วนมากการทำสัญญาลักษณะแบบมีกำหนดระยะเวลาไว้ก็เพื่อเมื่อครบกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจ้างดังกล่าว สัญญาจ้างย่อมสิ้นสุดลงทันที นายจ้างหรือลูกจ้างไม่ต้องบอกกล่าวต่อกันว่าสัญญาจ้างเป็นอันสิ้นสุดหรือเป็นอันเลิกกัน อาจจะเป็นในการจ้างงานตามโครงการของนายจ้าง เมื่อนายจ้างเลิกจ้างก่อนครบกำหนดตามสัญญาโดยที่ลูกจ้างมิได้กระทำความผิดถือเป็นการผิดสัญญาจ้าง นายจ้างอาจต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ลูกจ้าง หากพิจารณาจากข้อเท็จจริง ตำแหน่งหน้าที่การงานของลูกจ้าง ความเสียหายที่เกิดขึ้นรวมถึงเหตุผลที่นายจ้างผิดสัญญาด้วย ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ 1385/2561 นายจ้างทำสัญญาจ้างมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอน ตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน 2559 ถึง 30 ธันวาคม 2561 เป็นระยะเวลา 3 ปี แต่ทำงานได้ 6 เดือนกว่า นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างด้วยวาจาและได้จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่ลูกจ้างแล้ว แต่การกระทำของนายจ้างเป็นการเลิกจ้างโดยที่ยังไม่ครบกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจ้าง ทำให้ลูกจ้างได้รับความเสียหาย ศาลแรงงานจึงพิพากษาให้นายจ้างจ่ายค่าเสียหายให้แก่ลูกจ้าง เขาถึงว่า สัญญาต้องเป็นสัญญา สัญญาว่ามาต้องมา 555 เพราะถ้าผิดสัญญาก็ย่อมต้องมีปัญหาตามมาให้ปวดหัวเช่นนี้แหละ ฉะนั้นจะไปสัญญาอะไรกับใครคิดให้ดีนะคะ ติดต่องาน info@legalclinic.co.th #ค่าจ้าง #เงิน #ค่าแรงขั้นต่ำ #PartTime #ออฟฟิศ #ฝึกงาน #hr #HR #ลูกจ้างรายวัน #ot #เงินเดือน #เลิกจ้าง #บริษัท #Professional...