มีลูกจ้างหลายคนเข้าใจว่า
“ส่งไลน์ขอลาไม่รับค่าจ้างแล้ว”
“หัวหน้าอ่านแล้ว”
“ไม่ตอบก็ถือว่าอนุมัติ”
ต้องระวังนะ เพราะกฎหมายไม่ได้เป็นแบบนั้น
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 กำหนดสิทธิการลาหลายประเภทไว้โดยเฉพาะ เช่น การลาป่วย การลาคลอด การลาเพื่อทำหมัน การลาเพื่อรับราชการทหาร การลาเพื่อฝึกอบรม และการลากิจธุระอันจำเป็น
แต่ กฎหมายไม่ได้บัญญัติสิทธิ “ลาไม่รับค่าจ้าง” ไว้เลย
เมื่อกฎหมายไม่ได้รับรองสิทธิดังกล่าว การลาไม่รับค่าจ้างจึง ไม่ใช่สิทธิที่ลูกจ้างใช้ได้ฝ่ายเดียว แต่เป็นเรื่องที่ต้องอาศัย ความตกลงระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง
แนวทางนี้สอดคล้องกับคำตอบของ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ที่ระบุว่า
“นายจ้างอาจตกลงกับลูกจ้าง ให้ลูกจ้างหยุดงานโดยไม่ได้รับค่าจ้าง หรือให้หยุดงานโดยไม่ต้องจ่ายค่าจ้างตามหลัก No Work No Pay ก็ได้”
สังเกตคำว่า “ตกลง”
ไม่ได้ใช้คำว่า “ลูกจ้างมีสิทธิลาได้เอง”
ไม่ได้ใช้คำว่า “แจ้งแล้วถือว่าอนุมัติ”
ดังนั้น หากลูกจ้างเพียงส่งข้อความขอลา แต่นายจ้างยังไม่ได้อนุมัติ แล้วไม่มาทำงาน ก็อาจถูกถือว่าเป็นการขาดงานได้
และหากขาดงาน ติดต่อกัน 3 วันทำงานโดยไม่มีเหตุอันสมควร ไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ นายจ้างอาจเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย ตามมาตรา 119 (5) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
ดังนั้น หากมีเหตุจำเป็นจริง ๆ
✅ ขออนุมัติให้ชัดเจน
✅ รอคำตอบจากนายจ้าง
✅ หากยังไม่ได้รับคำตอบ ควรติดตามหรือโทรศัพท์ยืนยัน
อย่าคิดว่า “ส่งไลน์แล้ว” เท่ากับ “ได้รับอนุมัติ”
เพราะหากเกิดข้อพิพาทในภายหลัง สิ่งที่ศาลจะพิจารณาไม่ใช่เพียงว่าลูกจ้างแจ้งหรือไม่ แต่ต้องดูด้วยว่า นายจ้างได้ตกลงหรืออนุญาตให้ลาหรือไม่
คลินิกกฎหมายแรงงาน
โดยทนายฝ้าย
ปรึกษามีค่าใช้จ่าย