มีประโยคหนึ่งที่ดิฉันอ่านแล้วชอบมาก
“ยอมรับว่าเป็นคนปากไม่ดี แต่อยากให้มองให้ลึก ๆ แล้วจะรู้ว่าสันดานก็ไม่ได้ดีเหมือนกัน”
อ่านครั้งแรกขำค่ะ แต่พอคิดอีกที มันมีเรื่องของ Soft Skill ซ่อนอยู่เยอะกว่าที่คิด
เวลาได้รับ Feedback เรามักมีวิธีปกป้องตัวเองอย่างแนบเนียน เช่น “เป็นคนพูดตรง” “เป็นคนอารมณ์ร้อน” “เป็นคนไม่ค่อยพูด” “เป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว” ฟังดูเหมือนเรารู้จักตัวเองดี แต่บางครั้งสิ่งที่เราเรียกว่า Self-awareness อาจเป็นเพียงการตั้งชื่อให้นิสัยตัวเอง แล้วใช้ชื่อนั้นเป็นเหตุผลที่จะไม่ต้องเปลี่ยน
“รู้ว่าตัวเองพูดแรง” เป็น Self-awareness ได้ค่ะ แต่ถ้ารู้ว่าพูดแรง รู้ว่าคนฟังเสียความรู้สึก แล้วก็ยังพูดเหมือนเดิมพร้อมบอกว่า “ก็ฉันเป็นคนแบบนี้” ตรงนั้นไม่ใช่การรู้จักตัวเองแล้ว มันคือการรู้ปัญหาแต่ไม่รับผิดชอบผลของมัน
Soft Skill จึงไม่ได้เริ่มจากการเป็นคนพูดเพราะ เข้ากับทุกคนได้ หรือควบคุมอารมณ์ได้ตลอดเวลา ดิฉันคิดว่ามันเริ่มจากความสามารถง่าย ๆ แต่ทำยากมาก คือ มองเห็นตัวเองตามความเป็นจริง
รู้ว่าตัวเองเก่งตรงไหน และรู้ด้วยว่าตัวเองสร้างปัญหาตรงไหน รับ Feedback โดยไม่ต้องรีบอธิบายเจตนาของตัวเองทุกครั้ง และแยกให้ออกระหว่าง “นี่คือตัวตนของฉัน” กับ “นี่คือนิสัยที่ฉันยังไม่เคยคิดจะปรับ”
เพราะคนเรามีข้อเสียได้ค่ะ ไม่มีใครพัฒนาตัวเองจนสมบูรณ์แบบหรอก
แต่การรู้ว่าตัวเองมีข้อเสีย
ไม่ควรกลายเป็น ใบอนุญาตให้เราใช้ข้อเสียนั้นกับคนอื่นไปเรื่อย ๆ
และบางที Growth Mindset ก็ไม่ได้เริ่มจากคำว่า
“ฉันอยากเก่งขึ้น”
แต่อาจเริ่มจากวันที่เรายอมรับได้เสียทีว่า
“เออ…เรื่องนี้ฉันก็นิสัยไม่ดีจริง ๆ นั่นแหละ
งั้นแก้หน่อยก็ได้”
อ.ยิ่งพร อินทร์ศรีชื่น
ทนายความและวิทยากรด้านกฎหมายแรงงานและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
ยิ่งพร อินทร์ศรีชื่น
ทนายความ | วิทยากรด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และภาวะผู้นำ